Rekonstrukcija 2004. godine

Mostar u osmansko doba imao je više od 40 džamija i mesdžida. Mnogi od tih objekata vremenom su stradali ili potpuno uništeni. Razlozi rušenja i uništavanja džamija u Mostaru su raznoliki, mada se uvijek radilo o istom cilju - uništavanju islamske kulture grada. Raznorazne urbanizacije grada gdje je džamija bila na putu smetnje, ateistièko gledanje na vitke munare, ratovi kao prilika da se uništi sve islamsko, ostavilo je sliku Mostara nakon dejtonskog sporazuma - da u Mostaru nema više „na uzogoru" nijedne munare, nijedne aktivne džamija.

Na sreæu, postratnom obnovom grada i obnavljanjem vjerskog života, jedna za drugom su opet „nicale" munare, džamije se sreðivale i opravljale. Kao bazna i kultna mjesta bošnjaèkog i vjerskog života, one su omoguæile narodu da ponovo doživi svoju vjeru, obavi teraviju i džumu, hatmom obilježi sjeæanje na svoje umrle i poginule, vrati svoju kulturu.

Danas je obnovljeno više od 10 džamija Mostara a gradu su vraæeni njegovi vjerski i spomenièki biseri: Nezir-agina džamija na Šemovcu, Lakišiæa džamija na Rièini, Cernièka i Tabaèica džamija, Sevri hadži Hasanova džamija u Donjoj mahali, Šariæa na Luci, Æejvanova i Nesuh-age Vuèjakoviæa na Glavnoj ulici, kao i Koski Mehmed pašina u Starom gradu. Svaka od ovih džamija je stara više od 300 do 450 godina i predstavlja dokaz življenja Bošnjaka i njihove vjere na ovim prostorima.

U martu mjesecu 2004. godine izvršen je obilazak lokaliteta džamije Ali-paše Rizvanbegoviæa na Buni, te je utvrðeno èinjenièno stanje šta treba dalje raditi.

Džamija Ali-paše Rizvanbegoviæa na Buni sagraðena je 1848/49. god. Džamija je bila sagraðena od tesanog kamena i presvoðena sa jednom velikom i tri male kupole nad predvorjem koje su držali zidovi sa strana i dva kamena stuba. Uz desni zid joj je prigraðena kamena munara oktogona oblika visoka oko 18 metara. Do ulaza u munaru su vodile s vana, uz desni zid džamije, kamene stepenice pa je donji dio munare, od zemlje do razine džamijskog krova bio potpuno iskorišten. Džamija je imala 17 na æemer graðenih prozora od kojih su se dva nalazila u zidu od vrata a po pet u ostala tri zida.

Ovo je bila ne samo najmanja nego i najmlaða džamija pod kupolom koja je za vrijeme turske vladavine sagraðena u našim krajevima.

Džamija je do temelja srušena 1993. godine od strane HVO-a.

Sa Božijom pomoæi i pomoæi dobrih ljudi, te željom graðana da vratimo vjeru na Bunu i pokažemo da se istorija može ispraviti i da zasja još jedan spomenièki biser orjentalne, bošnjaèke arhitekture i kulture na lokalitetu gdje se ezan èuo i pominjalo Božije ime. Nek bude hairli 2004. godina. Amin, ja Rabbi!